Ik heb een tijd lang niet geschreven omdat ik mijn bril kwijt was. Hierdoor zag ik geen blogwaardige zaken meer in de wereld. Maar het is gebeurd, ik heb een nieuwe bril, haha!! Even geleend van ons Jan Peter Bakellende.

En door zo’n christendemocratische bril is de wereld echt een stuk groener. Ook begrijp ik JPB nu veel beter. Volgens de CDA-site zijn er vier christendemocratische (mooi woord he!) uitgangspunten, namelijk de Publieke gerechtigheid (stel grenzen en geef de burger zekerheid), gespreide verantwoordelijkheid (voorkom betutteling en neem alleen die verantwoordelijkheid die bij je past), solidariteit (met elkaar leven) en rentmeesterschap (de aarde hebben we van God gekregen en dus moetn we dar goed mee omgaan). Als ik dan zo door mijn christendemocratische bril kijk, begrijp ik die christendemocratische visie van ons JPB.

Neem nou eens die verdomde Irak Oorlog en die Commissie Davids. Tuurlijk heeft JPB dan gelijk dat met de kennis van toen er een heel ander volkenrechtelijk beeld bestond dan nu en dat we het met de kennis van nu nooit zouden doen. Dat komt namelijk doordat die hele oorlog een beschamend soepzooitje is geworden en dat is slecht voor de CDA peilingen. Laten we eerlijk zijn, als de Amerikanen die Saddam hadden verdreven, heel Irak feest had gevierd en had geroepen 10.000.000 barrels of Oil for free, dan was dit hele rapport Davids nergens voor nodig geweest. Dan was dit een staaltje goed rentmeesterschap van de bovenste plank, waren wij er ook toch mooi politiek verantwoordelijk voor geweest (mooi die gespreide verantwoordelijkheid, de VS echt verantwoordelijk en wij politiek) en was er over solidariteit niks te klagen. En o ja, de kamer niet volledig informeren, dat was nergens voor nodig, dat is Publieke gerechtigheid.

Helaas, hebben de VS en de verschillende Soennitische en Sjietische groepen er een zooitje van gemaakt met mag Joost weten hoeveel burgerdoden, terrrorisme, een graag zichzelf afscheidend gedeelte van Koerden, een rammelende democratie en geen massavernietigingswapens of gratis Olie. Wel godverdomme, waar is dat volksrechtelijk mandaad goed voor als het niet kan voorspellen of een oorlog wel of niet goed voor het volk afloopt!!! Kortom met de kennis van nu hadden we Saddam beter nog ff kunnen laten zitten tot dat die er voor zorgde dat er een goed volkenrechtelijk mandaat was.

Maar goed verkiezingen daar zit niemand op te wachten en JPB zeker niet. Dus trekt JPB een grens, en stelt zichzelf in zijn gelijk, mooi staaltje rechtelijkheid. Het is niet aan de meute JPB van toen te beoordelen, en ook niet aan die Heintje Davids. Ook uit solidariteit met de amerikanen die toch al zo slecht te boek staan, is het beter die oorlog te verdedigen, waar heb je anders bondgenoten voor, christendemocratische bondgenoten notabene. En als rentmeester behoort de wereld aan ons de christendemocraten, dus laat dit maar aan ons over. Lukt de eerste verklaring niet, dan maak je gewoon een tweede die de eerste verduidelijkt en laat je Hamer roepen dat ze de eerste niet ziet terwijl die toch echt bestaat, gewoon om de PvdA even te sarren. Nog zo’n staaltje van goed rentmeesterschap. Echt die christendemocratische VOC mentaliteit. Duim omhoog voor ons JPB!!

Ik verheug me nu al op een derde termijn Afghanistan en een vijfde kabinet JPB.

Geeft wel een beetje hoofdpijn zo’n bril………

Zondagavond was er weer een aflevering van zomergasten, deze keer met Alexander Pechtold, de grote Leider en Liberaal van D66. Ik ben blij dat de vereniging niet in het jaar 666 is opgericht, maar dat terzijde.

Deze grote Leider ontpopte, nou ja ontpopte, eigenlijk meer in de trend van "was zoals vanouds", een groot politicus die met veel woorden weinig zegt, dilemma’s laat bestaan om er nog eens goed naar te kijken, weigert een keuze te maken, meer weg heeft van Slaap Vaak dan van een wijze Salomon.

Maar als je door de eerste indruk van onze P heenkijkt was wel duidelijk dat Pechtold een paar hete hangijzers durfte uit te kiezen zoals Ponke Prinzen. Ponke, de man die deserteerde uit het Nederlandse leger tijdens de Politionele acties in Nederlands Indië (Indonesië) na WOII. Omdat Alexander zelf een vader heeft die als soldaat in die oorlog gedient heeft, is het toch mooi om te zien dat hij de man niet zondermeer de toegang tot Nederland zou hebben willen ontzeggen toen Ponke ongenezelijk ziek was. Aan de andere kant vind Pechtold wel dat een deserteur zijn plicht heeft verzaakt om op te komen voor de eigen groep. Dus hoe vuil de oorlog ook is, deserteren uit je eigen leger kan volgens Pechtold niet. Dat zet tot denken. Ik ben het er niet helemaal mee eens, al kan ik me, verplaatsend in het hoofd van een bestuurder, wel indenken dat als je dit goed keurt, dit het begin van het einde van het leger is. Gelukkig hoef ik het niet met alles wat Alexander denkt eens te zijn.

Een ander heet hang ijzer was de kwestie israel, met aan de ene kant israel dat een bouwt tussen haar en palestina en over Palestijnse olijfboompjes, en aan de andere kant de stres bij Joodse kinderen door de inslagen van Palestijnse raketten……..P kiest niet voor één van beide partijen, maar is voor een twee statenoplossing. Opzich een nobele gedachte, waar twee vechten hebben twee schuld. Hopelijk dat deze gedachte ooit opkomt bij de betrokkenen.

Enfin, voordat deze log je in slaap laat sukkelen en ik het ga hebben over hoe Pechtold de tweede kamer opnieuw wil inrichten, nog even dit: Pechtold heeft opgebiecht fan te zijn van de Zangeres zonder naam, zingt met haar liedjes uit volle borst mee, had een jurk van haar in bezit, hing die op in zijn werkkamer toen hij wethouder was van Leiden, gebruikte die om politieke tegenstanders mee van de wijs te brengen, maar droeg de jurk niet………..ja ja en dat laatste moet ik geloven………..

Kortom Pechtold is niet zomaar een groot politicus, hij is een groot Leider die zelfs niet schroomt om een jurk van de Zangeres zonder naam te gebruiken om zijn tegenstanders murf te slaan. Respect!!!!!!! Met hem en Frans Molenaar komen we er wel!!!!!!

Het is weer komkommertijd in de media en dat terwijl er toch spannende dingen in de wereld gebeuren. Zo is er een sluimerende veenbrand in politiek Iran, heeft Honduras zijn president gewipt, is kim jong il ziek, voert Pakistan een burgeroorlog, is China bezig met zijn minderhedenbeleid en het versimpelen van de Chinese schrijftaal. Helaas hebben die vele brandhaarden een goede censuur machine.

In ieder geval zie ik dat het leger of Republikeinse Garde nog steeds een grote vinger in de pap heeft in vele landen. In ons land echter hoeft Balkenende zich niet druk te maken om een mogelijke staatsgreep door het leger. Ons leger is ten eerste vakkundig ingekrompen, worden mooi wapentuig als de JSF onthouden, hebben een idiote dienstweigeraar als minister, is verdeeld over het koninkrijk en de Islamitische wereld, houdt zich bezig met drugsbestrijding in de Caribische zee en in eigen gelederen, doet aan het opbouwen van scholen en bestrijdt het de aan cocaine verslaafde lord of the Rings. Kortom, Jan Peter hoeft niet bang te zijn dat hij naar Belgie word verbannen wegens machtswellustigheid, ook al is ie inmiddels bezig met zijn vierde kabinet en is het einde voorlopig niet in zicht. Militairen hebben immers een voorbeeldfunctie, aldus de legerleiding, dus geen drugs, dure speeltjes en staatsgrepen en eigenlijk ook geen geweld, zeker geen zinloos geweld. Gelukkig is JPB nu met Obama aan het spelen en hem hier en daar een veertje in zijn presidentiele …… aan het steken.

Dus moeten we het doen met de Yolanthe en Jantje Smit soap. Ons mam Smit is gedoken in het huishoudboekje van zoonlief en is er op Sherlock-achtige wijze achter gekomen dat die Evil schoondochter, dat “addergebroed dat ik vroeger tegen mijn borst hield” er met de inboedel vandoor is. Zo heeft ze zijden bloemen meegenomen en mooie kleedjes, konijnenbondjes en roze beddengoed en ‘mooi’ antiek. Jan is eindelijk blij dat die meisjesrommel het huis uit is, hij niet meer als schuinsmarcheerder in de media wordt afgeschilderd, zich onbekommerd met zijn vrienden kan bezuipen en zich ondertussen kan vergrijpen aan allerlei gescheiden blonde vrouwen. Maar nee hoor!!!! Ons mam wil die meisjes dingen terug, want het koste geld. Voor ons mam inderdaad veel geld, ze heeft blijkbaar geen baantje en krijgt ook geen zakgeld van zoonlief, maar voor ons Neerlands trots met zijn geknobbelde stembanden is het maar een schijntje. Tip aan Ons Jan: zorg dat ze een baantje krijgt, ergens ver weg van de media, misschien als verzekeringsagent of in een antiekzaak.

Net als elke andere Nederlander was ik gister geschokt vanwege het nieuws dat onze Jan en onze Yolanthe uit elkaar zijn na ruim twee jaar relatie en ongeveer 1 jaar samenwonen in hun zelfgebouwde huis in Volendam (the cradle of Dutch talent so to speak). Even vergat ik alle ellende in de wereld, zoals bijvoorbeeld: het door de Sri Lankese regering verklaarde einde van de roemruchte Tamil Tijgers die te boek staan als de uitvinders van de zichzelf opblazende zelfmoordcommando (of waren de kamikaze piloten van de Japanse luchtmacht toch net iets eerder?), oorlog in Afghanistan en Pakistan en allerlei Afrikaanse landen, het verlies van de Toppers in Rusland, Het proces tegen de ‘pirates of the Gulf of Aden’ in Nederland, de declareerschandalen van het Britse lagerhuis, wat Obama allemaal doet en zegt en denkt, de hond van Obama, het cellenoverschot en criminelenoverschot in Nederland, de zoveelste idioterie van Wilders of een andere politicus zoals Bos, Albayrak of van Bijsterveld. Goed, ik zou zeggen “zoek de belangrijke nieuwtjes!”.

Enfin, Yolanthe verkiest dus een voetballer boven onze Jan, onze ‘ C&A singer/songwriter boy next door’. Wat is hiervan het gevolg. Zal de TROS partij kiezen voor Jan? Hij is immers hun lieveling, de volkslieveling. Zo ja, hoe zal Yolanthe dan liggen bij het publiek en de publieke omroep. Zal BNN met haar aan de haal gaan als nieuwe presentatrice van Spuiten en Slikken of blijft ze bij de commerciëlen in voetbalvrouwen, waar ze denk ik beter past. Ze is nu immers niet meer de ‘girl next door’. Dat was ze met Jan nog wel, die bleef gewoon volks en Volendams, treed op in café’s, doet reclame voor de C&A, kortom meer ‘next door’ kan haast niet. Voetbalvrouwen van Internationals zijn toch meer glamourachtig en daar is dus niks ‘next doors’ aan. Gevolg hiervan kan zijn dat de publieke omroep Yolanthe volgend jaar niet meer geschikt acht voor het Eurovisie klompen en haring/paling gevoel en dat Paul de Leeuw maar weer moet komen opdraven, of Jan Smit, als die niet zelf naar Noorwegen afreist om de zoveelste Nederlander te worden die de finale niet haalt. Trouwens als Jan volgend jaar ons daar gaat vertegenwoordigen, zal ze uberhaubt niet mee mogen doen.

Laatste vraag is nu: waar ben ik nu eigenlijk in gods naam mee bezig?!?!?  Loggen over Yolanthe, terwijl ik me beter druk zou kunnen maken over het lot van de Tamil Tijgers. Ik moet me schamen!! Maar ja, deze materie is nou eenmaal makkelijker te begrijpen en te beschrijven.

De titel klinkt een beetje raar in de oren, net zoals een groot deel van de liedjes. Ook dit jaar heb ik weer een goede poging gedaan om het festival te mijden, maar helaas is dit niet gelukt. De Toppers hadden een geweldige promocampagne waar je niet omheen kon. Helaas hadden ze minder moeite gestopt in het maken van een goed nummer. Ik was dan ook niet verbaasd dat de finale niet gehaald werd. Volgens Froger was dit te wijten aan de Oost Europese voorkeur voor eigen inzendingen die volgens hem matig van kwaliteit zouden zijn. Met dat laatste ben ik het eens, maar dat hun nummer beter was, nee helaas. Helaas voor Nederland. Bij het zappen zaterdagavond, stuitte ik helaas toch nog net op de valreep op de uitzending van het festival alwaar het winnende nummer nog net even voor een tweede maal werd vertolkt door de uitzinnig blije Noorse artiest. Met als gevolg dat de zin "I am in love with a fairy tale" nu nog steeds in mijn inwendige gehoor wordt gescandeerd. Vervolgens moest deze overwinning de hele zondag in het Journaal worden verkondigd, want het is natuurlijk groot nieuws, net zo groot als de slotfase van het gevecht tussen het Sri Lankaanse leger tegen de Tamil Tijgers waarin na 30 jaar burgeroorlog het regeringsleger bezig is het verzet met wortel en al uit te roeien (zij zijn met hun eigen zwarte sprookje bezig). Of dit al niet genoeg was, moest ik ook nog verschillende keren aanschouwen hoe de sprookjesprinses van ‘onze’ kleine Jantje Smit uit dat katholieke bolwerk in Noord Holland in slecht Engels de Nederlandse twelve points gaf aan het winnende nummer. Het is dus wel duidelijk, ik ben geen fan van het festival, en dan met name vanwege de kwaliteit van de liedjes inclusief Nederlandse inzendingen. Maar goed dit heeft niks met de stelling te maken. Slechte smaak is immers niet verboden in europa. Nee, wat mij verbaasd is de bijna kinderlijke neiging om met andere Europese landen te gaan wedijveren om het beste liedje. Hoewel we in Europa op grote schaal moeten gaan samenwerken zit de entertainmentindustrie nog gevangen in de naoorlogse sfeer van concurrentie met andere Europese landen. In een tijdperk, zoals nu, waarin er zo veel scepsis is over een gezamelijk Europa, gaat de Nederlandse publieke omroep samen met andere Europese omroepen een wedstrijd uitzenden tussen de Europese landen op zoek naar het beste Europese liedje, waarbij naar aanleiding van de uitslag vervolgens allerlei verwijten worden gemaakt over bijvoorbeeld Oost Europees nationalisme, omdat we zelf niet met onze Nationale trots in de Finale komen. "Eerst pakken ze onze banen af en nu ons liedjes festival." En dat allemaal onder het mom van Europa of Eurovisie. Een visie met kwalijke gevolgen dus. Het zou ook anders kunnen. Een uitzending waarbij we genieten van elkaars culturele uitingen in een leuk Europees festival en daarmee is dan de kous af. Geen wedstrijd, niet ik ben beter dan jij of zij hebben geen smaak en wij wel, maar gewoon gezellig met ons allen in ons Europa. Of is dat weer te Nederlands?

’t Peeske, is een uitspanning in het dorpje Beek gelegen in Montferland (in de Achterhoek) aan de Duitse grens. Een uitspanning is volgens de Dikke van Dale een pleisterplaats of café. In geval van ’t Peeske denk ik eerder aan een pleisterplaats waar reizigers kunnen neerstrijken; zeker ook vanwege de campeergelegenheid. De camping is lekker rustig (behalve het ochtendconcert van de vogels die daar ook rondhangen) en het sanitair is schoon. Enige minpuntje is dat per koppel een sleutel voor de douches/WC/ warme water beschikbaar was, al waren daar natuurlijk ook wel oplossingen voor te verzinnen.

Naast pleisterplaats is ’t Peeske ook een goede eetgelegenheid. De lunch die ik daar genuttig heb, boswachteromelet, was een omelet zoals een omelet moet zijn. Later in de week zijn we daar nog wezen dineren. Vooraf een amuse van kipgrilworst met kerrymayonaise, zo gewoon dat het gedurft wordt, gewoon erg lekker dus.Vanwege het seizoen hadden ze asperges op de kaart. Dus asperges was de keuze, ik met beenham en mn vriendin met gebakken kabeljouw (als ik het goed onthouden heb). De asperges met beenham werden vergezeld van fijngesneden ei en geklaarde boter en het smaakte precies zoals het hoort. De vis was aan één kant gebakken en behield daardoor zijn zachte sappige structuur. Kortom goede producten en bereiding. Voor de Asperges was speciaal een witte wijn uit Toscane uitgekozen en die past er inderdaad prima bij. Het kaasplankje met lekkere kaasjes (niet te stevig van smaak en niet te gangbaar), rozijnvijgenbrood, appelstroop en rode port was gewoon goed.

Kortom, ’t Peeske, een aanrader voor als je door Montferland trekt.

Afgelopen zaterdag was mijn eerste bezoek aan een twee-sterrenrestaurant, oftewel een restaurant met twee michelin sterren. Dat laatste gegeven is natuurlijk al weer interessant omdat we ons in de keuze van toprestaurants laten leiden door een franse autobandenfabrikant. Net alsof ik de ANWB of de plaatselijke monteur vraag waar ik moet gaan eten. Uit bestudering van verschillende lijsten zoals in de Lekker of Delicious valt ook op te maken dat over smaak niet valt te twisten en zulke lijsten zeer verschillend en eerder subjectief dan objectief zijn (zelfs als ze van de Michelin fabriek komen)

Het restaurant in questie is ‘de Zwethheul’ te Zweth in de gemeente Schipluiden ten zuiden van Delft, een onbeduidend dorpje aan een kanaal mooi gelegen temidden van de polders met ‘twee huizen en een restaurant’. Tot zover de situering. Samen met mijn vriendin (die de Vivaprijs had gewonnen en mij gelukkig meenam) stapte ik uit de taxi en via de voordeur in het gastronomische walhalla. Alleen even de naam noemen (niet van mij maar van de winnares natuurlijk), naar de brief die als bewijs gold dat wij de prijswinnaars waren werd niet gevraagd en er werd meteen een champagne in de lounge aangeboden; iets waar we maar al te graag op in gingen. Na champagne met de eerste culinaire versnaperingen volgde de amuze, het voorgerecht, hoofdgerecht, verfrissingsgerecht en nagerecht en bombons vergezeld met resp een wijnarangement en koffie. De gerechten beschrijven is eigenlijk onmogelijk, al geeft een kijkje op de kaart een idee in welke richting je het moet zoeken. Misschien is de beste beschrijving nog wel dat deze gerechten alleen met zilver bestek genuttigd kunnen worden, dat de wijnen elk hun eigen speciale kristallen glas verdienen en dat wijn en spijs samen dansen op je tong.

Enfin, hoewel het dagelijks publiek van zo’n tent je misschien kan afschrikken, is de beleving zeker meer dan de moeite waard. Al is een gang naar de snackbar op zijn tijd ook niet te versmaden.

Volgens het rapport Global Trends 2025 dat onlangs werd gepubliceerd, stelt Europa in 2025 niet veel voor. Europa zal geen mondiale speler zijn, heeft nauwelijks prestige en economische kracht in de wereld. Europese burgers zelf zien niets in verdere integratie, interne ruzie overheerst als ook nationale agenda’s. Waarom hebben de Amerikanen geen gelijk?!

“In 2025 stelt Europa niet veel meer voor. Europa zal geen mondiale speler zijn”. Het is typisch een Amerikaanse gedachte om te denken: “the winner takes it all”. Dit zegt meer over de houding en angst van de Amerikanen dan over Europa. We moeten niet bang zijn om macht te delen met de rest van de wereld. De tijd van het koloniale imperialisme is immers voorbij en dat is maar goed ook gezien de gevolgen daarvan.

Een rol als wereldmacht is niet alleen aan de sterkste. Zolang een land politiek en handel richt op de hele wereld doet het mee. Het wordt steeds drukker op het wereld toneel. Werelddelen, waaruit vroeger weinig werd gehoord op het wereldtoneel, beginnen zich steeds meer te roeren. Meer stemmen zorgt er voor dat niet iedereen het zomaar met de EU eens is; dat we meer moeite moeten doen anderen te overtuigen. Dit is geen probleem, het is democratie; het delen van macht. Een toename van internationale economische activiteit en macht van landen in Azië, Zuid Amerika en Afrika zorgt voor meer concurrentie, maar ook meer mogelijkheden. Uiteindelijk zorgt een rijkere ‘derde wereld’ ook voor stabiliteit.

Zolang de EU-regeringen en EU inwoners niet alleen aan navelstaarderij doen en zich blijven richten op de wereld buiten de EU zullen we niet per se aan macht en prestige inboeten. De geschiedenis leert dat zolang je jezelf als land of werelddeel op het wereldtoneel laat zien je belangrijk kan zijn. Niet voor niks speelt Europa al meer dan 2000 jaar een belangrijke rol.

Door angst voor vervreemding of het verliezen van grip moeten we ons niet leiden. We moeten ons laten leiden door interesse in de rest van de wereld en haar bewoners. En misschien is het een idee om de Amerikanen een spiegel voor te houden.

Afgelopen weekend op ameland was ik een beetje op ‘z’n jan boeren fluitjes’ aan het vogelen en terwijl ik fietste langs de weilanden zag ik ineens een……..tja wat zou dat nou weer eens zijn. Dus de verrekijker erbij en het boekje…..t boekje reed nog een stukje door in de tas op de rug van mn vriendin……dus de verrekijker erbij en kijken maar. Mmmm zwarte oogsstreep met een witte streep erboven, bruin/rood of beige rug….waarschijnlijk de Grauwe klauwier..vrouwtje vanwege de bruinrode kop…Dus ik snel naar de mn boekje toe en opzoeken en ja hoor. t leek er best op. Mooi, dus naar huis. En toen zag ik daar de tapuit in het boekje staan, …niet aan gedacht….die leek er ook best op…dammit….wat nu?. geen idee. Terug gaan had geen zin omdat de vogel wel gevlogen zou zijn. De volgende dag toch even op afbeeldingen gegoogled en de vogelbeschermingwebsite erbijgepakt en toen bleek dat de vogel die ik had gezien qua siluet veel weg had van een lijsterachtige en dus een vrouwelijke tapuit was (zie foto die ik op het net vond van Wim Wijering).

Bij de huidige crisis verdampt t geld erg hard. Aandelen, huizen, etc…, het wordt allemaal minder waard. Natuurlijk is de kans groot dat de markt weer zal aantrekken, gevolgt door waardestijgingen. Vandaag zag ik nog een andere vorm van geldverdamping. In een oud colbertje dat naar de kringloop kan vond ik toen ik de zakken doorzocht een gulden. Vlak na 2001 was deze gulden nog een tijdje 45 eurocent waard bij de Nederlandse bank, maar nu is er alleen de grondstoffenprijs. Hoeveel van deze guldens zullen er nu nog zijn? Ik denk nog behoorlijk wat, in oude sokken, zakken van oude kleding en natuurlijk al die munt-verzamelingen (incl. munten geslagen voor speciale gelegenheden of van zilver of goud). Als elke Nederlander gemiddeld 1 gulden ergens in huis heeft liggen, ik denk dat dit echt minimaal is, dan is er 16 miljoen gulden in rook opgegaan. Maar waarschijnlijk zal dit bedrag velen malen hoger zijn; 100 miljoen, 1 miljard, 10o miljard, wie zal t zeggen. De Nederlandse bank weet hoeveel munten er geslagen zijn en hoeveel briefjes er gedrukt zijn. Zouden ze ook geteld hebben hoeveel Guldens er zijn ingewisseld en dus weten hoeveel er verdwenen is. En dat is alleen Nederland. De EU is groter. Hoeveel Francs en Deutsche Marken, etc.. zijn er in rook opgegaan. Met al dat geld zouden waarschijnlijk alle schulden van Afrika afgelost kunnen worden. Maar helaas, voor rook koop je niks, ook Afrikanen niet.